Տեսեք, թե ինչ է անում ծիրանը ձեր օրգանիզմի հետ

Երբ ծիրանը դեռ ծառի վրա է, այն շարունակում է «շնչել» նույնիսկ գիշերը։ Օրվա ընթացքում արևից կուտակած շաքարների մի մասը ծառը ծախսում է հենց այդ շնչառության համար։ Այդ պատճառով որոշ այգեգործներ ասում են, որ ամենաքաղցր ծիրանը ոչ թե ամենամեծն է լինում, այլ այն, որը ճիշտ պահին է հավաքվել։

Հետաքրքիր է նաև, որ նույն ծառի վրա աճած երկու ծիրան կարող են տարբեր համ ունենալ։ Արևի կողմում գտնվող պտուղները սովորաբար ավելի քաղցր ու բուրավետ են, իսկ ստվերում աճածները՝ ավելի մեղմ համով։

Գուցե հենց դրա համար է, որ մանկության ծիրանի համը երբեք չի կրկնվում. մենք հիշում ենք ոչ միայն պտուղը, այլ նաև արևը, ամառը, ծառի ստվերն ու այն պահը, երբ այն պոկել ենք սեփական ձեռքով։

Շատերը կարծում են, որ որքան շատ ջրես ծիրանենին, այնքան լավ բերք կտա։ Բայց փորձառու այգեգործները գիտեն՝ ծիրանենին սիրում է, երբ իր արմատները ստիպված են լինում խորանալ հողի մեջ։ Այդ պատճառով է, որ երբեմն ամենահամեղ ծիրանները աճում են ոչ թե ամենախնամված, այլ ամենադիմացկուն ծառերի վրա։

Ծիրանենին կարող է տասնամյակներով ապրել ու պտուղ տալ, բայց ամեն տարի նրա պտուղների համը մի փոքր փոխվում է։ Մի տարի ավելի քաղցր է լինում, մյուս տարի՝ ավելի բուրավետ։ Ասես ծառը երբեք նույն պատմությունը երկու անգամ չի պատմում։

Հնարավոր է հենց այդ պատճառով ծիրանը պարզապես միրգ չէ. այն յուրաքանչյուր ամառի յուրահատուկ «ստորագրությունն» է։