Դեն մի նետեք ձմերուկի կեղևը․ Պատրաստեք այսպիսի հրաշալի չիր․ Ահա բաղադրատոմսը

Ինչպե՞ս պատրաստել ձմերուկի կեղևը

Ձմերուկն ուտելուց հետո կեղևները լավ լվացեք։

Սուր դանակով ամբողջությամբ հեռացրեք արտաքին մուգ կանաչ կոշտ շերտը։ Կարմիր միջուկի մնացորդները նույնպես ցանկալի է հեռացնել։ Մեզ անհրաժեշտ է հիմնականում կեղևի բաց կանաչավուն կամ սպիտակ հաստ հատվածը։

Այնուհետև կեղևը կտրատեք հավասար կտորների։

Կարելի է պատրաստել երկարավուն ձողիկներ, փոքր խորանարդներ կամ բարակ ուղղանկյուն կտորներ։ Եթե ցանկանում եք ստանալ հենց լուսանկարում պատկերված չրի նման արդյունք, լավագույն տարբերակը մոտավորապես մատի հաստությամբ երկարավուն ձողիկներն են։

Փորձեք կտորները մոտավորապես նույն չափի կտրատել, որպեսզի եփվելիս և չորանալիս դրանք հավասար պատրաստվեն։

Առաջին փուլ՝ կեղևի փափկեցումը

Կտրատած կեղևները լցրեք կաթսայի մեջ, ավելացրեք այնքան ջուր, որ դրանք ծածկվեն, և դրեք կրակին։

Եռալուց հետո եփեք մոտ 5–8 րոպե։

Կեղևը պետք է մի փոքր փափկի, սակայն չպետք է ամբողջությամբ եփվի և կորցնի ձևը։

Այնուհետև ջուրը քամեք և կեղևի կտորները թողեք մի քանի րոպե։

Այս փուլում արդեն կնկատեք, որ նախկինում կոշտ սպիտակ հատվածը սկսել է ավելի թափանցիկ դառնալ։

Պատրաստում ենք օշարակը

Առանձին կաթսայի մեջ լցրեք շաքարավազն ու մոտ 200 մլ ջուրը։

Դանդաղ տաքացրեք՝ պարբերաբար խառնելով, մինչև շաքարավազը լուծվի։

Երբ օշարակը սկսի եռալ, ավելացրեք նախապես պատրաստած ձմերուկի կեղևները։

Եփեք թույլ կամ միջին կրակի վրա մոտ 10–15 րոպե։

Այնուհետև անջատեք կրակը և կեղևները թողեք օշարակի մեջ առնվազն 2–3 ժամ։ Եթե ժամանակ ունեք, կարող եք նույնիսկ թողնել մինչև ամբողջությամբ սառչելը։

Այս հանգստի ընթացքում կեղևները ներծծում են քաղցր օշարակը։

Երկրորդ եփումը

Կաթսան կրկին դրեք կրակին։

Եփեք ևս մոտ 10 րոպե։

Այս փուլում ավելացրեք կիտրոնի հյութը։ Այն ոչ միայն հաճելի թթվաշ համ է հաղորդում, այլև հավասարակշռում է շաքարի ուժեղ քաղցրությունը։

Ցանկության դեպքում կարելի է ավելացնել նաև մի փոքր քերած կիտրոնի կեղև։ Այն շատ հաճելի բույր կտա պատրաստի չրին։

Եթե սիրում եք վանիլի բույրը, կարելի է ավելացնել նաև մի փոքր վանիլին։

Կեղևի կտորները պատրաստ լինելու պահին պետք է դառնան գրեթե թափանցիկ և հիշեցնեն մարմելադ։

Սակայն շատ երկար մի եփեք։ Եթե դրանք չափազանց փափկեն, հետագայում դժվար կլինի գեղեցիկ չորացնել։

Ամենակարևոր փուլը՝ չորացումը

Պատրաստի կտորները հանեք օշարակից և դրեք քամիչի վրա։

Թողեք մոտ 30–60 րոպե, որպեսզի ավելորդ օշարակը հոսի։

Այնուհետև կտորները մեկ շերտով դասավորեք թխելու թղթով պատված տապակի կամ ցանցի վրա։ Կարևոր է, որ դրանք իրար վրա չլինեն։

Այստեղ արդեն ունեք չորացման մի քանի տարբերակ։

Եթե օգտագործում եք ջեռոց, դրեք հնարավորինս ցածր ջերմաստիճան՝ մոտ 60–80°C։ Ցանկալի է ջեռոցի դուռը փոքր-ինչ բաց թողնել, որպեսզի խոնավությունը դուրս գա։

Չորացման տևողությունը կախված կլինի կտորների հաստությունից և ջեռոցից։ Սովորաբար անհրաժեշտ է մի քանի ժամ։

Պարբերաբար ստուգեք դրանք։

Պատրաստի չիրը չպետք է քարացած լինի։ Ներսից այն կարող է պահպանել թեթևակի փափուկ և առաձգական կառուցվածք։

Եթե ունեք մրգերի չորացուցիչ, կարելի է օգտագործել նաև այն։ Այդ տարբերակով սովորաբար ավելի հեշտ է վերահսկել ջերմաստիճանը և ստանալ հավասար արդյունք։

Իսկ եթե չորացուցիչ կամ ջեռոց չե՞ք ուզում օգտագործել

Կարելի է չորացնել նաև բնական եղանակով։

Կտորները դասավորեք մաքուր մակերեսի կամ ցանցի վրա և պահեք լավ օդափոխվող, չոր վայրում։ Անպայման պաշտպանեք փոշուց և միջատներից։

Բնական չորացումը ավելի երկար է տևում և շատ է կախված օդի խոնավությունից, այդ պատճառով ամառային խոնավ օրերին ավելի հարմար է ջեռոցը կամ չորացուցիչը։

Վերջնական փոքրիկ հնարքը

Երբ չրերը պատրաստ են և արդեն սառել են, կարելի է դրանք շատ թեթև թաթախել շաքարավազի մեջ։

Այսպես կտորներն ավելի գեղեցիկ տեսք կունենան և իրար ավելի քիչ կկպչեն։

Սակայն սա պարտադիր չէ։ Եթե ցանկանում եք ավելի քիչ քաղցր տարբերակ, լրացուցիչ շաքարավազ ընդհանրապես մի օգտագործեք։

Պատրաստի չրերը արտաքինից կարող են փոքր-ինչ չոր լինել, իսկ ներսից՝ փափուկ և մարմելադանման։

Մի քանի տարբեր համեր պատրաստեք միանգամից

Այս բաղադրատոմսի հետաքրքիր կողմերից մեկն այն է, որ նույն հիմքով հնարավոր է մի քանի տարբեր համ ստանալ։

Մի մասի մեջ ավելացրեք կիտրոնի կեղև, մյուսի մեջ՝ վանիլ, իսկ երրորդի մեջ՝ շատ փոքր քանակությամբ դարչին։

Կարելի է փորձել նաև նարնջի հյութ կամ նարնջի քերած կեղև։ Ցիտրուսային բույրը հատկապես լավ է համադրվում քաղցր ձմերուկի կեղևի հետ։

Ի՞նչ անել մնացած օշարակի հետ

Կեղևները հանելուց հետո կաթսայում բավականին համեղ օշարակ կմնա։ Այն նույնպես պարտադիր չէ թափել։

Օշարակը կարելի է փոքր-ինչ եռացնել, լցնել մաքուր տարայի մեջ և պահել սառնարանում։ Այն կարելի է փոքր քանակությամբ օգտագործել թեյի, տնական լիմոնադի, աղանդերի կամ բլիթների հետ։

Այսպիսով՝ ձմերուկի այն մասը, որը սովորաբար ամբողջությամբ հայտնվում է աղբամանում, հնարավոր է գրեթե ամբողջությամբ օգտագործել։

Ինչպե՞ս պահել պատրաստի չիրը

Շատ կարևոր է, որ պահելուց առաջ չրերն ամբողջությամբ սառած լինեն։

Դրանք լցրեք մաքուր, չոր ապակե տարայի կամ սննդային փակվող տարայի մեջ և պահեք զով ու չոր պայմաններում։ Եթե չիրը մնացել է բավականին խոնավ և փափուկ, ավելի ապահով է այն պահել սառնարանում։

Եթե տարայի ներսում խոնավություն նկատեք, չրերը պետք է կրկին մի փոքր չորացնել։

Եվ ևս մեկ կարևոր բան․ եթե նկատում եք բորբոս, անսովոր հոտ կամ այլ փչացման նշաններ, այդ չիրը օգտագործել պետք չէ։

Ինչո՞ւ արժե գոնե մեկ անգամ փորձել

Այս բաղադրատոմսի ամենահետաքրքիր մասը ոչ միայն վերջնական համն է, այլև ամբողջ գործընթացը։

Սկզբում ձեր առջև սովորական ձմերուկի հաստ սպիտակ կեղև է, որը պատրաստվում է հայտնվել աղբամանում։ Իսկ մի քանի պարզ քայլից հետո այն վերածվում է գեղեցիկ, քաղցր և անսովոր տնական չրի։

Այն կարելի է մատուցել թեյի հետ, դնել քաղցրավենիքի ափսեի մեջ կամ պարզապես պահել փոքր տարայի մեջ՝ որպես տնական քաղցր հյուրասիրություն։

Այնպես որ հաջորդ անգամ ձմերուկ կտրելիս մի շտապեք դեն նետել հաստ կեղևները։ Առանձնացրեք սպիտակ մասը և փորձեք այս բաղադրատոմսը։ Հնարավոր է՝ դրանից հետո ձմերուկի կեղևներին արդեն բոլորովին այլ կերպ նայեք։