Եթե ունեք այս նշանը, ուրեմն ձեզ մոտ երակների վարիկոզ է առաջանում

Բացի դրանից, որոշ մարդկանց մոտ առաջանում են՝

• գիշերային կծկումներ,
• սուր ցավեր սրունքներում,
• թմրածության զգացում,
• քոր կամ այրոց երակների շրջանում։

Այս ախտանիշները վկայում են, որ արյան շրջանառությունն արդեն խանգարված է։

Տեսանելի երակները վտանգի ազդանշան են

Եթե մաշկի վրա նկատում եք կապտավուն կամ մանուշակագույն երակներ, «աստղիկներ» կամ ուռած երակային հանգույցներ, ապա հիվանդությունն արդեն զարգանում է։

Սկզբում դրանք կարող են լինել փոքր և գրեթե աննկատ, սակայն ժամանակի ընթացքում մեծանում են և դառնում ցավոտ։

Շատ կանայք այս խնդիրը համարում են միայն կոսմետիկ թերություն, բայց իրականում վարիկոզը կարող է հանգեցնել լուրջ բարդությունների՝

• թրոմբների առաջացման,
• երակների բորբոքման,
• խոցերի,
• արյունահոսության։

Ո՞վ է ռիսկի խմբում

Վարիկոզ կարող է զարգանալ յուրաքանչյուրի մոտ, սակայն որոշ մարդիկ ավելի մեծ ռիսկ ունեն։

Ռիսկի հիմնական գործոններն են՝

• ժառանգական նախատրամադրվածությունը,
• նստակյաց կյանքը,
• ավելորդ քաշը,
• հղիությունը,
• բարձրակրունկ կոշիկների հաճախակի օգտագործումը,
• երկար կանգնած աշխատանքը,
• հորմոնալ փոփոխությունները։

Եթե ընտանիքում կան վարիկոզ ունեցող մարդիկ, ապա պետք է առավել ուշադիր լինել առաջին նշաններին։

Ինչպե՞ս կանխել վարիկոզը

Մասնագետները խորհուրդ են տալիս հետևել մի քանի պարզ կանոնների, որոնք օգնում են նվազեցնել հիվանդության զարգացման հավանականությունը։

Ավելի շատ շարժվել

Քայլելը, լողը և թեթև ֆիզիկական ակտիվությունը բարելավում են արյան շրջանառությունը։ Նույն դիրքով երկար նստելը կամ կանգնելը ցանկալի չէ։

Վերահսկել քաշը

Ավելորդ քաշը մեծացնում է ճնշումը երակների վրա, հատկապես՝ ոտքերում։

Հանգստացնել ոտքերը

Օրվա վերջում օգտակար է ոտքերը մի փոքր բարձր դիրքով պահելը, որպեսզի արյան հոսքը հեշտանա։

Խուսափել չափազանց նեղ հագուստից

Շատ նեղ հագուստը և անհարմար կոշիկները կարող են խանգարել նորմալ շրջանառությանը։

Ե՞րբ դիմել բժշկի

Եթե նկատում եք նույնիսկ վաղ նշաններ՝ ծանրություն, այտուց կամ տեսանելի երակներ, ցանկալի է դիմել մասնագետի։ Վաղ փուլում բուժումը շատ ավելի արդյունավետ է և թույլ է տալիս խուսափել վիրահատական միջամտությունից։

Բժիշկը կարող է նշանակել՝

• հատուկ կոմպրեսիոն գուլպաներ,
• դեղորայքային բուժում,
• ֆիզիկական ակտիվության փոփոխություն,
• ժամանակակից ոչ վիրահատական մեթոդներ։