Ինչպե՞ս ճիշտ թթու դնել, որ խրթխրթան ստացվի ու չլխկի

Դիտումներ 625
Ինչպե՞ս ճիշտ թթու դնել, որ խրթխրթան ստացվի ու չլխկի

Կաղամբով խառը թթուն հայկական խոհանոցի այն ուտեստներից է, որի համը շատերին հիշեցնում է մանկությունը, տատիկի խոհանոցն ու աշնանային պատրաստությունները։

Մեծ տարաների մեջ դասավորված սպիտակ կաղամբ, գազար, ծաղկակաղամբ, կանաչ լոլիկ, պղպեղ, սխտոր ու անուշաբույր նեխուր․ թվում է՝ ի՞նչ դժվար բան կա։ Բանջարեղենը դասավորում ես, աղաջուր լցնում և սպասում։

Բայց իրականում հենց մանրուքներն են որոշում՝ թթուն կստացվի՞ համեղ ու խրթխրթան, թե՞ մի քանի օր անց կփափկի և կկորցնի իր հաճելի համը։

Երբեմն նույն բանջարեղենով ու գրեթե նույն չափաբաժիններով երկու տարբեր ընտանիքներում բոլորովին տարբեր թթու է ստացվում։

Ինչո՞ւ է այդպես, և ի՞նչ գիտեն փորձառու տանտիկինները, որ հաճախ մոռանում են սկսնակները։

Ամեն ինչ սկսվում է կաղամբից

Շատերը կարծում են, թե թթվի համար ցանկացած կաղամբ հարմար է։ Իրականում կաղամբի ընտրությունը կարող է զգալիորեն ազդել վերջնական արդյունքի վրա։

Խառը թթվի համար նախընտրելի է ընտրել պինդ, ծանր, ամուր տերևներով կաղամբ։

Եթե կաղամբի գլուխը թեթև է, տերևները՝ թառամած, իսկ ներսը՝ փափուկ, դժվար կլինի ստանալ ցանկալի խրթխրթանությունը։

Ուշադրություն դարձրեք նաև կաղամբի արտաքին տերևներին։ Դրանք չպետք է ունենան փտած, լպրծուն կամ տհաճ հոտով հատվածներ։

Փոքրիկ խորհուրդ․ կաղամբը մի կտրատեք չափազանց մանր։ Խառը թթվի մեջ խոշոր կտորները սովորաբար ավելի լավ են պահպանում իրենց կառուցվածքը։

Ինչո՞ւ է մի թթուն խրթխրթան, իսկ մյուսը՝ փափուկ

Պատճառը միշտ չէ, որ աղի քանակն է։

Բանջարեղենի խրթխրթանությունը կախված է դրա բջջային կառուցվածքից, թարմությունից, աղաջրի խտությունից և խմորման պայմաններից։

Եթե բանջարեղենը երկար ժամանակ մնացել է շոգ տեղում կամ արդեն սկսել է թառամել, դրա կառուցվածքը կարող է թուլացած լինել դեռ թթու դնելուց առաջ։

Իսկ եթե խմորումն ընթանում է չափազանց բարձր ջերմաստիճանում, փափկելու հավանականությունը կարող է մեծանալ։

Այդ պատճառով փորձառու տանտիկինները հաճախ ասում են՝ լավ թթուն սկսվում է ոչ թե աղաջրից, այլ լավ բանջարեղենից։

Կաղամբի կողքին ի՞նչ բանջարեղեն ավելացնել

Հայկական խառը թթվի ամենահաճելի կողմերից մեկն այն է, որ մեկ տարայի մեջ կարելի է համադրել տարբեր համեր։

Սպիտակ կաղամբը տալիս է հիմնական կառուցվածքը, ծաղկակաղամբը՝ նուրբ համ, գազարը՝ թեթև քաղցրություն, իսկ կանաչ լոլիկը՝ իրեն բնորոշ թթվաշ երանգ։

Վարունգը շատերի սիրելի բաղադրիչն է, սակայն հենց այն էլ կարող է ավելի արագ փափկել, եթե արդեն թառամած է կամ պահպանման պայմանները ճիշտ չեն։

Քաղցր պղպեղը թթուն դարձնում է ավելի բուրավետ, իսկ կծու պղպեղը կարելի է ավելացնել փոքր քանակությամբ՝ ըստ ճաշակի։

 

 

Պարտադիր չէ բոլոր բաղադրիչներն օգտագործել հավասար քանակությամբ։ Կարևորն այն է, որ բանջարեղենները լինեն թարմ, լավ լվացված և առանց փչացման նշանների։

Նեխուրի գաղտնիքը․ ինչո՞ւ է հայկական թթուն այդքան բուրավետ

Հայկական խառը թթվի բույրը դժվար է պատկերացնել առանց նեխուրի։

Այն ունի արտահայտված բուրմունք, որը խմորման ընթացքում փոխանցվում է աղաջրին և մյուս բանջարեղեններին։

Սխտորի հետ համադրությամբ նեխուրը ստեղծում է հայկական տնավարի թթվին բնորոշ համային առանձնահատկությունը։

Ոմանք նախընտրում են նեխուրի միայն տերևները, մյուսները՝ նաև ցողունները։

Կարելի է ավելացնել նաև մի փոքր սամիթ կամ դափնու տերև, սակայն համեմունքները պետք չէ չափազանց շատ օգտագործել, որպեսզի չծածկեն բանջարեղենի բնական համը։

Կարևոր է հիշել՝ նեխուրն ու սխտորը հիմնականում համի և բույրի համար են։ Դրանք չեն կարող փոխարինել ճիշտ խմորմանն ու սննդային անվտանգության կանոններին։


Աղաջրի ամենակարևոր գաղտնիքը

Տնավարի թթու պատրաստելիս հաճախ կարելի է լսել՝ «աղը աչքաչափով լցրու»։

Սակայն հենց այստեղ է, որ շատերը սխալվում են։

Աղի քանակը միայն համի հարց չէ։ Այն ազդում է խմորման ընթացքի, միկրոօրգանիզմների զարգացման և բանջարեղենի կառուցվածքի վրա։

Բնական խմորմամբ թթվի դեպքում աղաջուրը պետք է պատրաստել ստուգված բաղադրատոմսի համաձայն՝ հաշվի առնելով բանջարեղենի տեսակն ու կտրտվածքի չափը։

Օրինակ՝ ամբողջական վարունգով և խոշոր կտորներով բանջարեղենով խառը թթվի որոշ բաղադրատոմսերում կիրառվում է 5%-անոց աղաջուր՝ 1 լիտր ջրին 50 գրամ աղ։

Սակայն մանր կտրատված կաղամբի և այլ բանջարեղենի խմորման համար հարաբերակցությունները կարող են տարբեր լինել։

Ահա թե ինչու մեկ ընդհանուր չափաբաժինը բոլոր տեսակի թթուների համար կիրառելը ճիշտ չէ։

Աղը ցանկալի է կշռել խոհանոցային կշեռքով։ Գդալով չափելը միշտ չէ, որ ճշգրիտ արդյունք է տալիս։

Ինչո՞ւ չի կարելի բանջարեղենը թողնել աղաջրից դուրս

Սա այն մանրուքներից է, որը շատերը թերագնահատում են։

Բնական խմորման ընթացքում կարևոր է, որ բանջարեղենն ամբողջությամբ մնա աղաջրի տակ։

Եթե կաղամբի կամ պղպեղի կտորները բարձրանում են մակերես և շփվում օդի հետ, կարող են ստեղծվել բորբոսի ու անցանկալի միկրոօրգանիզմների զարգացման համար նպաստավոր պայմաններ։

Դրա համար օգտագործում են հատուկ սննդային ծանրոցներ, որոնք պահում են բանջարեղենը հեղուկի տակ։

Միաժամանակ խմորման ընթացքում առաջանում են գազեր, ուստի տարան պետք է ունենա գազերի անվտանգ արտահոսքի հնարավորություն։ Հարմար է օգտագործել խմորման համար նախատեսված կափարիչ։

 

 

Թթվի աղաջուրը պղտորվել է․ պե՞տք է անհանգստանալ

Սա թթու պատրաստողների ամենատարածված հարցերից մեկն է։

Բնական կաթնաթթվային խմորման ընթացքում աղաջուրը կարող է պղտորվել։ Դա հաճախ պայմանավորված է խմորմանը մասնակցող միկրոօրգանիզմների գործունեությամբ։

Այսինքն՝ միայն պղտորությունը դեռ չի նշանակում, որ թթուն փչացել է։

Սակայն կան նշաններ, որոնք անտեսել չի կարելի։

Եթե բանջարեղենը դարձել է լպրծուն, մակերեսին բորբոս է առաջացել կամ զգացվում է փտած, տհաճ հոտ, նման թթուն օգտագործել չի կարելի։

Մի փորձեք փչացած թթուն փրկել՝ պարզապես աղաջուրը փոխելով կամ բանջարեղենը լվանալով։

Նման դեպքերում անվտանգ տարբերակը ամբողջ խմբաքանակը դեն նետելն է։

Որտե՞ղ պահել թթուն, որ չլխկի

Որոշ ընտանիքներում թթուն դնում են խոհանոցի ամենատաք անկյունում՝ կարծելով, թե այդպես այն ավելի արագ կհասունանա։

Սակայն չափազանց բարձր ջերմաստիճանը կարող է բացասաբար ազդել բանջարեղենի կառուցվածքի վրա։

Բնական խմորման համար շատ բաղադրատոմսերում կիրառվում է մոտավորապես 20–22°C ջերմաստիճան։

Խմորման տևողությունը կախված է բաղադրիչներից, աղաջրից և ջերմաստիճանից։ Խոշոր կտորներով խառը թթուն կարող է պահանջել մի քանի շաբաթ։

Անվտանգությունը գնահատելիս կարևոր է նաև թթվայնությունը։ Խմորման ավարտը ցանկալի է ստուգել սննդային pH չափիչով՝ համոզվելու, որ pH-ը 4.6-ից ցածր է։

Պատրաստի թթուն պետք է տեղափոխել սառնարան։ Սովորական բնական խմորման բաղադրատոմսը չի նշանակում, որ այն կարելի է ամիսներով պահել սենյակային ջերմաստիճանում՝ հերմետիկ փակված տարայի մեջ։

 

 

Իսկ ի՞նչ անել, եթե կաղամբն արդեն փափկել է

Շատերն այս դեպքում փորձում են ավելի շատ աղ ավելացնել կամ փոխել աղաջուրը։

Սակայն եթե կաղամբի կառուցվածքն արդեն քայքայվել է, աղի ավելացումը չի կարող այն կրկին խրթխրթան դարձնել։

Ավելի կարևոր է պարզել պատճառը՝ արդյոք բանջարեղենը սկզբից թարմ չէր, խմորման ջերմաստիճանը բարձր էր, թե խախտվել էին պահպանման պայմանները։

Եթե առկա են փչացման նշաններ, թթուն չպետք է օգտագործել։

Իսկ հաջորդ անգամ արժե ավելի ուշադիր ընտրել բանջարեղենը, հետևել ստուգված բաղադրատոմսին և վերահսկել խմորման պայմանները։

Տատիկների խոհանոցից մինչև մեր օրերը

Հայկական խառը թթուն պարզապես ձմեռվա համար պատրաստվող ուտեստ չէ։

Այն մեր ընտանեկան ավանդույթների մի մասն է։ Գրեթե յուրաքանչյուր ընտանիք ունի իր սիրելի համադրությունը․ մեկի թթվի մեջ ավելի շատ կաղամբ կա, մյուսի մեջ՝ կանաչ լոլիկ, իսկ երրորդը չի պատկերացնում թթուն առանց առատ նեխուրի։

Եվ հենց այդ տարբերություններն են հայկական տնավարի թթուն դարձնում յուրահատուկ։

Սակայն որքան էլ բաղադրատոմսերը տարբերվեն, մի քանի կանոն մնում են անփոփոխ՝ թարմ բանջարեղեն, ճիշտ պատրաստված աղաջուր, մաքուր տարաներ և համապատասխան խմորման պայմաններ։

Լավ թթվի գաղտնիքը շատ աղ ավելացնելը չէ, այլ մանրուքներին ուշադրություն դարձնելը։

Եթե ցանկանում եք, որ կաղամբով խառը թթուն համեղ ու խրթխրթան ստացվի, սկսեք ճիշտ բանջարեղեն ընտրելուց և մի շտապեցրեք խմորման ընթացքը։

Իսկ ձեր տանը կաղամբով խառը թթուն ինչպե՞ս են պատրաստում։ Ավելացնո՞ւմ եք նեխուր, սխտոր, կանաչ լոլիկ, թե՞ ունեք ձեր ընտանեկան գաղտնի բաղադրիչը։

Ամենաընթերցվածը
Փակել գովազդը